วันอาทิตย์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

เครื่องคิดเลขโบราณ (Vintage Calculator)


วันนี้ ขอเสนอ เครื่องคิดเลขโบราณยี่ห้อ Olympia ค่ะ  
เครื่องรุ่นนี้ น่าจะเป็นรุ่นแรก ๆ ของเครื่องคิดเลข ที่วิวัฒนาการมาจากลูกคิด

ตัวหนักจริง ๆ ค่ะ ทั้งหนาทั้งหนัก ใหญ่โตเบ่อเร่อเบ่อร่า  
หนักกว่าเครื่องพิมพ์ดีดเสียอีก  
วันที่ได้ตัวเค้ามา  จอดรถไกลมาก เดินเกือบ ๆจะครึ่งกิโลเห็นจะได้ 
แล้วก็แบกไอ้เจ้าเครื่องนี้มาคนเดียว  ร้อนก็ร้อน  
ถ้าไม่ใช่รักจริง คงทิ้งไว้กลางทางเสียแล้ว


ดูหน้าตาเค้าแบบนี้แล้ว ไม่น่าเชื่่่อว่า 
ต่อ ๆ มา มันจะกลายสภาพเหลืออันเล็กนิดเดียว
และเป็นแค่ Function นึงบนโทรศัทพ์มือถือ  

โชคดี ที่ตรายี่ห้อยังอยู่สมบูรณ์
เพราะถ้าขาดไป ของพวกนี้ก็จะดูไม่ครบ ไม่น่าเก็บสะสมซักเท่าไหร่
ชิ้นนี้ก็ได้มาแบบไม่ตั้งใจค่ะ  เดิน ๆ ไปเจอเค้าเข้า
แรก ๆ ก็เมียง ๆ มอง ๆ เพราะเก็บแต่พิมพ์ดีด
ไอ้เจ้านี่จะว่าเป็นญาติกับพิมพ์ดีดก็ไม่เชิงนัก
แต่ดูเป็นคนหน้าตาดี
ถึงจะต่างเชื้อชาติกับเครื่องพิมพ์ดีดที่ชอบเก็บ
แต่ก็ทำให้ต้องหยุดมองอยู่นาน
พอถามไถ่ราคา....  เอาว๊ะ ....น่าจะสู้ไหว
ถ้าเอามาแล้วไม่ถูกใจ ค่อยขายต่อ   คิดว่าน่าจะมีคนชอบ


เค้าเป็นญาติกันกับพิมพ์ดีดข้างล่างนี้
 Logo Olympia สวย ๆ  ใช้ Font ตัวเดียวกันเปี๊ยบ





วันจันทร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

พิมพ์ดีดอันใหม่ Size เล็กมาก ๆ (Small size Vintage Type writer)



พิมพ์ดีดอันใหม่อีกแล้วค่ะ  
เอออออ  หมายถึงพิมพ์ดีดน่ะเก่า  แต่ได้มาใหม่ค่ะ
เป็นพิมพ์ดีดกระเป๋าหิ้ว
แต่ชิ้นนี้ size เล็กกว่าอันที่เคยได้มา
มันดูเหมือนสังกะสีมาก ๆ ไม่หนาหนักมีราคาเหมือนอันก่อน ๆ 
ดู น่ารัก น่ารัก เหมือนของเด็กเล่น
แต่เป็นของใช้งานจริงค่ะ


อันเดิม ๆ ที่มีอยู่ ดูสวยสง่า มีราคากว่าเยอะ






ยี่ห้อ Challenge
made in ประเทศไหนก็ไม่ได้ดูซะด้วยค่ะ

ดูไปดูมา ชักไม่แน่ใจ...
มันเหมือนของเด็กเล่นมากเลย
ใช่ของจริงป่าวเนี่ย 
แต่มันใช้งานได้เหมือนของจริงทุกประการ
เพียงแต่ออกแนวเหมือนสังกะสี มากกว่าเหล็ก




แต่ถึงแม้จะดูไม่เนี๊ยบเท่า
แต่เราก็รัก นะขอบอก

วันอาทิตย์ที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2556

ภาชนะสังกะสีเคลือบอีนาเมล (Enamel)


สัปดาห์นี้มีภาชนะสังกะสีเคลือบอีนาเมลมาฝากค่ะ   หลายชิ้นซื้อมานานแล้ว 
และหลายชิ้นเพิ่งซื้อมาหมาด ๆ ค่ะ

ในยุคก่อนที่พลาสติกจะเฟื่องฟูเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายเช่นในปัจจุบัน
สังกะสีเคลือบอีมาเมลเคยครองตำแหน่งอันดับหนึ่งเครื่องใช้ในครัวเรือนมาก่อนค่ะ
แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป  มีวัสดุใหม่ ๆ มาทดแทน
สังกะสีเคลือบอีนาเมลเหล่านี้ก็ถูกลืมเลือนและหายไปจากความทรงจำ

แต่ Vintage Lover อย่างพวกเรา เห็นของเหล่านี้แล้วมันจี๊ดค่ะ
ไปเจอที่ไหนก็อดไม่ได้ที่จะต้องขอเป็นเจ้าของ
ชิ้นไหน "เก่าจริง" ราคาไม่แรง ก็ถือเป็นโชค
 หรือถึงแม้จะเป็น  "ใหม่ทำเก่า" ถ้าทำจนเหมือนเก่า ก็ไม่ขัดข้อง


ชิ้นแรกเป็นกาน้ำชา  เป็นของทำใหม่ค่ะ
วัตถุประสงค์หลักก็น่าจะเพื่อการสะสม
เพราะในยุคนี้ คงไม่มีใครเอากาแบบนี้มาใส่น้ำชาดื่มกันแล้ว


ชิ้นต่อมาเป็นถังใส่แฟ๊บค่ะ (Laundry Powder)
ทั้งรูปทรงและลวดลายสวยงามขนาดนี้ใครจะเอาไปใส่แฟ๊บได้ลงคอ
เอาไว้วางบนชั้น คู่กับดอกไม้สวย ๆ จะเหมาะกว่า


กาน้ำชาอีกใบค่ะ  อันนี้น่าจะเก่าจริง
ดูหน้าตาแล้วเหมือนไม่ใช่กาชง จ่าจะเป็นกาต้ม คือใช้ตั้งบนเตาด้วย
เป็นของเยอรมันค่ะ
ชิ้นนี้ กระเทาะน้อยมาก

เท่าที่เจอมา ภาชนะสังกะสีเคลือบอีนาเมลพวกนี้จะกระเทาะแทบทุกชิ้น
คือเหมือนเป็นธรรมชาติของเค้า
แต่ชิ้นนี้แทบไม่มีลอยกระเทาะเลยค่ะ


ชิ้นนี้เป็นถ้วยกาแฟค่ะ วางคู่กับกาน้ำชาน่าจะเข้าท่า ได้มา 3 ชิ้น 3 สี


กาต้มน้ำค่ะ ใบเล็กน่ารัก ไม่มีรอยกระเทาะ
แต่มาแบบไม่ครบ คือหูจับน่าจะโมมา และที่จับตรงฝากามันแหว่ง ๆ 
ถ้าครบ ๆ ตรงนี้น่าจะมีปุ่มจับเป็นไม้ หรือไม่ก็วัสดุอะไรซักอย่าง
แต่ถึงไม่ครบก็ยังน่ารักอยู่ดี





ชิ้นนี้เป็นเหยือกค่ะ  
เคยเห็นในหนังฝรั่งสมัยโบราณ 
ข้าทาสบริวารต้องยกน้ำมาให้เจ้านายชั้นสูงล้างหน้าล้างตาตอนตื่นนอน
นัยว่าสมัยก่อนห้องน้ำไม่ได้สะดวกสบายอยู่ในห้องนอนเหมือนปัจจุบัน
-------------------------
การใช้งานก็ต้องมีกาละมังใบเล็กคู่มากับเหยือก
เวลาล้างจะได้มีกาละมังไว้รองน้ำ ไม่หกเลอะเทอะ
ถ้าเปรียบกาละมังคงเหมือนอ่างล้างหน้าในห้องน้ำ
ในยุคต่อมาที่น้ำประปาเฟื่องฟู อยู่มุมไหนของบ้านก็มีก๊อกน้ำให้ใช้
สะดวกสบายขนาดนี้ เหยือกกับกาละมังก็เลยเลิกใช้ไป

ปัจจุบันไอ้เจ้าเหยือกนี้ก็ใช้เป็นที่ใส่ดอกไม้ของเราค่ะ


ชิ้นต่อมาเป็นชุดกระบวยและกระชอน (เรียกถูกรึเปล่า)
ชิ้นนี้เคยเห็นใน Blog แต่งบ้านของฝรั่ง
ดูแล้วอยากมีซักชิ้นมาแต่งห้องแพนทรี่บ้านตัวเอง
ก็ได้แต่มองค่ะ ไม่คิดว่าจะได้เป็นเจ้าของ


เพราะของเก่าหน้าตาแบบนี้ในเมืองไทยคงไม่มี
ถ้าจะให้ไปตามหาถึงเมืองนอกเมืองนาก็ดูจะเกินเอื้อม
---------------------------------
ไม่น่าเชื่อ
วันนึง ไปเจอเค้าโพสขายในเวป 
ถึงแม้จะเป็นของ Re-Product จากจีน
แต่หน้าตาน่ารักขนาดนี้ ยังไงก็ไม่ปล่อยไปง่าย ๆ
ต้องขอเป็นเจ้าของซักชิ้น


ชิ้นนี้เป็นของทำใหม่เหมือนกัน  แต่สวยมาก
ใคร ๆ ก็อยากเป็นเจ้าของค่ะ
คล้ายจะเป็นเหยือกสังกะสี แต่ชิ้นนี้ Paint ลายดอกไม้วินเทจสวยงาม


นี่ก็เป็นอีกชิ้นที่อยากได้มานาน
แต่อันที่เห็นเป็น "เก่าจริง"  ราคาจึง "แพงจริง"
อันนี้เป็น "ใหม่ทำเก่า" 
แต่ก็สวยซึ้งเหมือนเคยแขวนอยู่ข้างตุ่มในห้องน้ำ
สีก็สวยวินเทจขนาดนี้ ต้องเป็นเจ้าของแล้วค่ะ



วันเสาร์ที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2556

ชิ้นเดิม เพิ่มบรรยากาศวินเทจ (New Vintage Mood)


ชอบตะกร้าวินเทจชิ้นนี้ค่ะ
ได้มาจากงาน Home Pro เมื่อเดือนก่อน
เป็นร้านที่เค้ามาเปิดในงานค่ะ
เคยเห็นในเวปแต่งบ้านแนววินเทจของต่างประเทศ
อยากได้มานาน
พอเห็นอันนี้ ก็รักเลยค่ะ
ป้ายไม้เขียนเองค่ะ สีเขียววินเทจ 
วางแล้วเข้ากั๊น เข้ากัน


อันนี้เห็นว่ารูปแบบเค้าวินเทจดี
ยี่ห้อ HONEY TONE
มีปุ่มข้างบนสามสี่ปุ่ม
มีหูหิ้วเป็นหนัง
มีลำโพงด้านหน้า
แต่คนขายบอกว่า ไม่ใช่วิทยุ ไม่ใช่ลำโพง
ก็งง งง ว่า ...แล้วไว้ทำไร...
ไม่เป็นไร หน้าตาน่ารักวินเทจเป็นใช้ได้
นำมาเข้ากรุซะตามระเบียบ




เอารูปมาโชว์ค่ะ  ถ่ายใหม่วันนี้  แสงสีดี  บรรยากาศวินเทจ  
วิทยุทรานซิสเตอร์สีเขียวชิ้นนี้เป็นของเดิมที่เคยนำเสนอไปแล้วค่ะ  
แต่ว่าวันนี้ ไม่มีชิ้นใหม่  ก็เลยต้องเอาของเก่ามาถ่าย....
ใส่บรรยากาศใหม่เข้าไปแทน


วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

พาเหรดพิมพ์ดีด (Type Writer parade)




พิมพ์ดีดชิ้นล่า...ที่เพิ่งได้มาสองเดือนก่อน  เป็นยี่ห้อ Remington
รูปร่างคุ่ม ๆ ป้อม ๆ หนา ๆ หลังค่อม ๆ เหมือนรถถัง  
เห็นแรก ๆ รักน้อย ไม่ค่อยปลื้มค่ะ  วางไว้ห่าง ๆ ตา ไม่ค่อยอยากเสวนาด้วยซักเท่าไหร่
อยู่ไป อยู่ไป  เดินผ่านหน้ากันทุกวัน ไหงหน้าตามันดูน่ารัก น่าเอ็นดู ขึ้นมาได้
เหมือนคนไม่หล่อ แต่ดูซื่อ ๆ  ทำให้เราเชื่อใจ  หลงรักได้เหมือนกัน
ตอนแรกซื้อมา กะว่าไม่ชอบ ก็ไปขายต่อ เพราะได้มาราคาไม่แรง
ตอนนี้  ไม่อยากขาย ไม่อยากให้ใคร
เอาไว้เป็นของสวยประจำกรุต่อไป





ส่วนชิ้นนี้ ยี่ห้อ Olympia สีและรูปลักษณ์เหมือนชายขาติทหาร
หุ่นสมารท สลิม ไม่หนาหนักเหมือนชิ้นข้างบนค่ะ
สภาพสมบูรณ์   เนี๊ยบได้ใจมากค่ะ


ชิ้นนี้เป็น HERMES Baby ค่ะ เคยนำเสนอไปแล้ว
แต่เป็นเครื่องเก่า ซึ่งตอนนี้ยกให้หลานสาวไปแล้ว
แล้วก็ไปตามหาชิ้นใหม่ ซึ่งเป็นรุ่นเดียวกันมาแทน
สีเขียววินเทจค่ะ ไม่ค่อยเห็นเครื่องพิมพ์ดีดสีพาสเทลแบบนี้นะคะ
เห็นคนขายบอกว่าเป็นของที่ผลิตประมาณปี 1950





ชิ้นนี้ยี่ห้อ ROYAL เป็นแบบแป้นแก้ว คือปุ่มตัวอักษรบนแป้นพิมพ์จะบาง ๆ 
ไม่อ้วนหนาเหมือนรุ่นถัดมา


เก่า......มากกกกกก  แต่สวยสภาพดี
เป็นเครื่องแรกที่ได้มา
แต่น่าจะเป็นเครื่องที่อายุมากสุดค่ะ

ทุกตัวเป็นเครื่องขนาดกระเป๋า ตัวเล็ก ๆ น่ารักมาก ขอบอก


ดูเหมือน Remington จะอ้วนล่ำกว่าเค้าเพื่อน
ตัวอื่นออกแนวสลิม ยิ่งตัว HERMES วินเทจสุดค่ะ
สีหวานยวนใจ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม
ความจริงตัวแป้นมันติด ๆ อยู่ ใช้การไม่ได้
ยังไม่ได้หาวิธีซ่อม

 

ส่วนกล่องใส่ผ้าหมึก ได้มาจากบ้านพ่อค่ะ
พ่อเป็นคนชอบเก็บ แต่ไม่ใช่นักสะสม
คืออะไรที่ไม่ใช้ก็เก็บไว้ก่อน เผื่อจะได้ใช้ประโยชน์
เราก็เลยได้ของเหล่านั้นมาเป็นพร๊อพประกอบของสะสมของเราค่ะ



อันนี้เป็นกล่่องผ้าหมึก PELICAN  น่าจะเก่าสุด  วัสดุเหมือนจะเป็นแมคกาไลท์ 



อันนี้เก่ารองลงมา  เป็นกล่องสังกะสี ยี่่ห้อ SWALLOW
มีแต่กล่องสีแดงค่ะ  เห็นของบางคนมีสีฟ้าด้วย อยากได้อยู่นะ



อันนี้เป็นใหม่สุด (ที่มี) กล่องพลาสติกค่ะ สีฟ้าเทอร์คว้อย
ไม่ได้ล้างเลยค่ะ  ฝุ่นตรึม
ตอนแรกก็ไม่ค่อยปลื้มกล่องรุ่นนี้นัก
เพราะมันดู  "ไม่เก่า"
แต่พอมาวางเรียงยุคกันแล้ว  มันก็ดูมีความสำคัญ 
และเป็นลำดับของยุคสมัยที่ไม่ควรจะขาดมันไปนะคะ

ทีวีขาแหลม (Retro Style TV)



สัปดาห์นี้ขอแนะนำ ทีวีโบราณขาแหลม  ลำโพงเดียว (คนขายเค้าเรียกหยั่งงั้น)  
เครื่องนี้ตรงใจที่ขนาดและรูปทรงค่ะ แต่หน้าตาไม่โบราณเท่าที่ฝันไว้
ขนาดหน้าจอ 14 นิ้ว รวมลำโพงแล้ว 20 นิ้ว  วางตรงนี้ลงตัวพอดิบพอดี

เหตุที่เอาเค้ากลับมาบ้านด้วยเพราะว่า มันดูดีและลงตัวที่สุดเท่าที่เคยตามหามา
ถึงแม้จะไม่ใช่เครื่องที่ถูกใจที่สุดก็ตาม
เครื่องทั้งหลายที่เคยเจอบางทีก็จอใหญ่ไป  จอสวยแต่ไม่มีขา  จอสวยแต่ขาไม่สวย  
สวยหมดจรด-แต่แพงไป  สวย-ราคาได้ใจ-แต่สภาพไม่ได้  
  


ยี่ห้อ HITACHI  ค่ะ  ความจริงมีกระจก (พลาสติก) ปิดหน้าอีกอัน  
แต่คนขายบอกว่ามันเละมาก สภาพไม่เหมาะจะเก็บอีกต่อไป  
เป็นการดี ที่กระจกหน้ามันเละ  
เพราะมันมีกระจกหน้า ทำให้กระจกจอมันไร้รอยขีดข่วนใด ๆ 
สภาพก็เลยแจ่มแจ๋วดังที่เห็น

เดี๋ยวถ้าไปเจออันที่ถูกใจกว่านี้
ค่อยเอาอันนี้ไปขาย แล้วไปซื้ออันใหม่มาแทนละกัน

วันพุธที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2556

ภาพถ่ายเก่าเล่าอดีต (Old Photos tell a thousnad stories)



ได้รูปนี้จากบ้านแม่เมื่อหลายปีมาแล้ว  ได้แต่เก็บไว้ในลิ้นชัก เป็นรูปภาพครอบครัวที่ถ่ายในร้านถ่ายรูป ซึ่งน่าจะเทียบได้กับการถ่ายรูป studio ในสมัยนี้

เหตุมาจากว่า...ได้นาฬิกาปลุกมาใหม่ (...อีก) พอมีเวลาก็เลยไปหาพร๊อบเพื่อมาจัดองค์ประกอบภาพ  ไปรื้อ ๆ ในลิ้นชักที่ไม่ได้เปิดเสียนาน  เจอเอารูปนี้เข้า 

ภาพเก่า ๆ น่าจะเข้ากับนาฬิกาโบราณที่ได้มาใหม่  นาฬิกาเป็นสัญญลักษณ์ของวันเวลา ในขณะที่รูปถ่ายเก่าบอกเล่าความเป็นมาในอดีต  เราสามารถเก็บความทรงจำของวันเวลาที่ผ่านไปด้วยภาพถ่าย



ส่วนอันนี้ก็เป็นภาพถ่ายเก่าสมัยเรายังเป็นเด็ก ถ่ายที่หัวหิน ด้วยกล้องตัวโปรดของพ่อ
ใช่กล้องในรูปหรือเปล่าไม่แน่ใจ เพราะพ่อมีกล้อง 2 ตัว คือตัวนี้ FED 3 กับอีกตัวคือ YASHICA
ตอนเด็ก ๆ ไม่ค่อยรู้คุณค่าของสิ่งเหล่านี้ ต่อว่าพ่ออยู่เรื่อยว่า  ใครใครเค้าก็ใช้ Kodak กัน กล้องของพ่อยี่ห้ออะไรก็ไม่รู้ เพิ่งมารู้ภายหลังว่าของพ่อนั่นแหละขลังกว่า 

แม้แต่มอเตอร์ไซค์ของพ่อก็สวยมาก ยี่ห้อ Zundapp 
เสียดายที่หารูปถ่ายไม่เจอ 
เดี๋ยวจะหารูปจากเวปมาให้ดูแทนแล้วกัน

เห็นพ่อขี่มอเตอร์ไซค์คันนี้มาตั้งแต่จำความได้ 
เป็นมอเตอร์ไซค์คันใหญ่สีดำ แบบก็เก่าโบราณ
ไม่ทันสมัยเหมือนที่คนอื่นเค้าขับกัน
แต่มันก็พาพวกเราไปไหนต่อไหนเรื่อยมา
น้องชายนั่งหน้าตรงถังน้ำมัน
พวกเราสามใบเถา นั่งเรียงกันข้างหลังพ่อซึ่งเป็นคนขับ
ความจริงเราก็ไม่ค่อยมีอีเว้นท์ในการไปไหน ๆ โดยรถมอเตอร์ไซค์ของพ่อบ่อยนัก
มันนั่งไม่พอ เพราะต้องรวมแม่เข้าไปด้วย
ถ้าไปกันทั้งหมู่คณะในสมัยนั้น รถสามล้อก็หรูแล้ว
ไม่เช่นนั้นก็ต้องอาศัยบริการไทยประดิษฐ์ หรือนายเลิศ
ตอนนั้น ขสมก.น่าจะยังไม่เกิด

จนวันนึงพ่อก็ขายมันไป
ตอนนั้น เราไม่ได้อาลัยอาวรณ์กับมันมากนัก
อาจเพราะยังเด็ก ไม่รู้ถึงคุณค่าของมัน จึงไม่ได้รู้สึกผูกพันอะไร


มารู้ทีหลังว่า คนที่ซื้อไป เค้าขับรถยี่ห้อนี้เหมือนกัน
บังเอิญมาเจอพ่อบนถนน  แล้วขับตามมาขอซื้อเพื่อเอาไปเป็นอะหลั่ย
เดาว่าคนขับรถยี่ห้อนี้ในเมืองไทยคงมีน้อยมาก
จนทุกวันนี้ ยังไม่เคยเห็นรถยี่ห้อนี้ที่ไหนอีกเลยในเมืองไทย

และยิ่งในยุคนั้น ไม่มี Internet 
การที่คนรักชอบอะไรที่เหมือนกัน จะมาตั้งเป็นชมรมเป็นเรื่องยาก
การได้รับฟังเรื่องราวของคนที่รักสิ่งเดียวกันมาเจอกันโดยบังเอิญ
จึงเป็นความประทับใจเล็ก ๆ
เดาว่าที่พ่อตัดสินใจขายไปเพราะอายุมากแล้ว
ประกอบกับการที่มีคนที่รักในสิ่งเดียวกันมารับมันเพื่อไปดูแลต่อ
ถึงแม้มันจะทำหน้าที่เป็นเพียงอะหลั่ยของรถอีกคัน
แต่อย่างน้อย มันก็ถูกใช้อย่างมีคุณค่าและยังคงอยู่
แม้จะแปรเปลี่ยนไปเป็นแค่ส่วนหนึ่งของรถอีกคันก็ตาม


รถมอเตอร์ไซค์ของพ่อหน้าตาประมาณนี้ แต่ไม่หล่อเท่านี้นะคะ


สัญญลักษณ์ของ ZUNDAPP

อีกซักรูป

ภาพทั้งหมดได้มาจากเวปค่ะ
รูปรถพ่อคงหายากซักหน่อย
ถ้าเจอจะเอามาอวดค่ะ




อันนี้เป็นแผนสังกะสี Re-Product
เอามาจากเวป
ของตัวเองก็มีอันนึง แต่ยังไม่ได้ถ่ายรูป เลยขอยืมเค้ามาก่อน
ซื้อเพราะมันเป็นรถ Zundapp นี่แหละค่ะ

วันอาทิตย์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2555

NATIONAL Transistor Radio




เอารูปวิทยุ Transistor NATIONAL มาฝากค่ะ  ความจริงเคยแนะนำตัวไปแล้ว 
แต่พอดีถ่ายรูปใหม่ เห็นว่าแสงสีกำลังเหมาะ ก็เลยเอามาโชว์อีกซักรอบ
ตัวนี้หน้าตาน่ารักมาก ๆ ขอบอก
แถมสียังเป็นใจ เข้ากับบรรยากาศบ้านชายทะเลสุด สุด




ซูมให้เห็นแบบใกล้ ๆ เลยค่ะ
สภาพดีเหมือนเพิ่งซื้อจากดิเอมโพเรียม
ตัวเลขบนปุ่่มยังชัด แบบก็โดนใจอีกต่างหาก

ได้มาแบบไม่รู้ตัว...... คือไม่รู้ตัวว่าตัวจริงเค้าจะสวยขนาดนี้อ่ะค่ะ
มาจากแดนไกล...โคราช

ตอนเห็นที่เค้าโพสขายในเวป ยังมีอาการลังเลอยู่บ้าง
เอ๊ จะสวยมั้ยน้า......
อารมณ์ประมาณว่าขอเวลาตัดสินใจก่อนได้ป่ะ...

ไม่น่าเชื่อว่า   พอของส่งมาถึงบ้าน
เปิดกล่องพัสดุออกดู  
ความรู้สึกเหมือนเปิดกล่องวิเศษ
มันเหมือนมีดาวเล็ก เล็ก  วิ้ง วิ้ง ออกมาด้วย
ได้เห็นเท่านั้น ก็รักแล้ว
สวยโดนใจมากค่ะ  
เห็นด้วยมั้ยคะ


วันศุกร์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2555

นาฬิกาปลุกมาใหม่อีกค่ะ (Vintage Alarm clock Part II)

นาฬิกาปลุกมาใหม่อีกแล้ว....เรือนหลุยส์สีทองยี่ห้อ Blessing  ความจริงได้มานานแล้ว  สั่งซื้อทางเวปส่งมาทางไปรษณีย์  อันที่ต้องเอาไปแอบข้างโซฟานั่นแหละค่ะ


เรื่อนหลุยส์งาม ๆ สีทอง ยี่ห้อ Blessing หน้าปัดทอง ตัวเลขโรมัน  





มีกระดิ่งคู่ด้านบน  ข้างเป็นลายฉลุ  สวยงามสมเป็นกุลสตรีสูงศักดิ์



เรื่อนที่สองที่นำเสนอเป็น SEIKO CORONA สภาพมอมแมม ถลอกปอกเปิกไม่เนียนไม่เนี๊ยบค่ะ  แต่ราคามันโอเคก็เลยหยวน ๆ เอากลับบ้านด้วยก็ได้  มีคน (ไหนก็ไม่รู้) บอกว่า  เป็นการ play save ถ้าเจอของถูกใจ อยากได้อยากเก็บ ถึงสภาพอาจไม่กริ๊บก็เอามาก่อน วันไหนไปเจออันใหม่สวยกว่าใสกว่าได้มาใหม่ ก็ค่อยเอาอันเดิมที่ไม่ถูกใจไปขายต่อ  ซึ่งเป็นความคิดที่ดี นัยว่าคนแนะนำน่าจะเป็นคนละเอียดรอบคอบ ก็เลยเก็บมาใส่ใจ มีโอกาสเมื่อไหร่ก็ปฏิบัติตาม