หลังจากหายหน้าจาก blog ไปนาน วันนี้มาทักทายกันด้วยวิทยุ Magarite
ยี่ห้อ Admiral หน้าตาสะสวยตามยุคสมัย
อุปกรณ์ครบ ๆ ไม่แตกไม่บิ่นค่ะ ได้มาแบบฟรุ๊ค ๆ อีกแล้ว เหมือนเป็นเนื้อคู่กัน
วันนั้นไปเดินตลาด JJ กรีนเย็นวันศุกร์ค่ะ ร้านรวงยังไม่เปิดครบถ้วนซักเท่าไหร่
เพราะเราไปเร็วเกิ๊น แต่ข้อดีก็คือ เราไปเดินเป็นคนแรก ๆ ถ้าเห็นอะไรสวยงาม
เราก็มีโอกาสก่อนคนอื่น ความจริงร้านนี้เค้ายังไม่ได้เอาเจ้าตัวนี้ออกมาวางนะคะ
เราก็เดินชิว ๆ ละเลียดสายตาไปตามร้านต่าง ๆ
ที่ปูผ้าวางของอยู่กับพื้น แต่ร้านนี้เค้าไฮโซหน่อยนึง มีโต๊ะสำหรับวางของเตรียมมาด้วย
เราแวะร้านนี้ จับวิทยุเน่า ๆ ตัวนึงที่เค้าวางอยู่
ในใจก็คิดไปว่าสภาพมันไม่สวย มีทั้งเลอะ ๆ และร้าว ๆ ปน ๆ กันอยู่
ปุ่มบางปุ่มก็หายไป
คนขายหันมาเห็น (หรือแกจะได้ยินที่เราคิด 555)
เค้าก็บอกว่าชอบวิทยุเหรอครับ ผมยังมีวิทยุอีกนะยังไม่ได้แกะออกมา
ตอนนั้นเราก็ไม่ค่อยสนใจหรอกค่ะ
ถ้าที่วางขายมันโทรมขนาดนี้ ไอ้ที่ยังไม่ได้แกะออกมาก็คงสภาพพอกันหรืออาจแย่กว่า
ใครจะไปรู้ว่าร้านนี้แกสร้างความแตกต่าง
คือของสวยเอาไปเก็บ เอาของไม่สวยมาเรียกลูกค้า
อิอิ ขำ ๆ นะคะ เดี๋ยวแกมาอ่านเข้าจะมีเคือง
ว่าเสร็จแกก็ไปล้วงเอาห่อกระดาษจากในถุงที่กอง ๆ อยู่แถวนั้น
เราไม่ค่อยสนใจจริง ๆ ค่ะ
แกะนานมาก ฉีกกระดาษด้านนอกออกแสร็จ ก็ฉีกอีกชั้นนึง
จนเราอยากจะบอกว่า ขอเดินดูก่อนละกัน
แต่เพื่อไม่ให้แกเสียน้ำใจก็เลยรอค่ะ
พอแกฉีกกระดาษใบสุดท้ายออก แว๊ปแรกที่เห็น
มันกระชากอารมณ์เปลี่ยนมาก ๆ
จากอึน ๆ มึน ๆ ไม่สนปนเกรงใจหน่อย ๆ
กลายเป็นใจเต้นระทึก (เยอะไปนะ 555)
อยากจะเอื้อมมือไปฉีกกระดาษที่ยังปิดอยู่ออกเสียเดี๋ยวนั้น
เพื่อให้รู้กันไปว่าส่วนที่ถูกกระดาษปิดอยู่ มันสวยแจ่ม
เหมือนส่วนที่โผล่ออกมาหรือเปล่า
ในใจก็คิดไปว่า คงมีตำหนิแหละ ม่ายงั้นคงเอาออกมาโชว์แล้ว
แต่ว่าผิดคาดค่ะ
ก็อย่างที่ปรากฎต่อสายตาท่านผู้ชมนี่ละค่ะ
ไม่นึกว่าเธอจะเป็นเพชรในตม
เป็นซินเดอเรลล่าในบ้านโทรม ๆ
เป็นพจมานสว่างวงศ์ 555
คือบ้านจน แต่ตัวของเธอสวย
ก็เลยเอามาโพสอวดให้คนอิจฉาค่ะ
ถ้าความอิจฉายังไม่พรุ่งปรี๊ด ก็จะบอกต่อว่า ไม่ได้ ได้มาตัวเดี่ยว ได้มาถึง 2
โหยใครจะโชคดีเหมือนเราเนี่ย
ถูกใจทั้งสองตัวค่ะ
สภาพดี ถึงดีมาก
ตัวนี้มีรอยด่างเล็ก ๆ ด้านบนนิดหน่อย
แต่สภาพโดยรวมดีเลิศค่ะ
.....มีความสุขจัง........
